2008/Oct/21

 

 

 

ก่อนอื่นต้องขอสวัสดีมิตรรักแฟนหมีโหดทุกท่านนะคร๊าบ

อ๊ะ สงสัยกันล่ะสิว่าผมเป็นใคร

ช่วงนี้พี่ nana งานสุมรุมเร้าบอกกับเดินทางไปนู่นนี่บ่อยๆ

ปล่อยบล๊อกให้เงียบเหงามาหลายวัน

ผมเลยถือโอกาศมาอัพบล๊อกแทนซะเลย

แนะนำตัวก่อนครับผม ผมชื่อสตางค์ครับ

ผมเป็นหมาบางแก้วขาวเทา ลูกพ่อแก่น และแม่กระปุกครับ

 

 

ใครยังไม่รู้จักแม่กระปุกย้อนไปดูความเดิมตอนที่แล้วเลยครับ

แม้แต่หมายังรักชาติ!!!!   <<<<ใครยังไม่เคยดูห้ามพลาด

หลังจากคราวก่อนพี่ nana พาแม่กระปุกมาร้องเพลงชาติลง youtube แล้ว

(ตอนนี้ผมก็เริ่มสนใจ กำลังหัดร้องอยู่ครับแต่ยังได้ไม่จบเพลงเลย)

พี่ nanaยังได้เอารูปผมและพี่ๆน้องๆมาลงไว้

วันนี้ผมเลยถือโอกาสมาแนะนำตัวและนำพี่ๆน้องๆให้ทุกท่านรู้จักกันครับ

 

 

 

 

แม่กระปุกตอนคลอดพวกผมออกมาหมาดๆ แปดตัวถ้วน!!!

 เจ้าพวกตัวขาวเหมือนลูกหนูเลยส่วนพวกผมเหมือนแพนด้าเนอะ

 

 
 
 
เลือดของแม่กระปุกเพียบเลย ผมเห็นแล้วเจ็บแทนจริงๆ
 
ที่จริงเลือดกองนี้ออกมาตอนน้องสุดท้องของเราคลอดคือเจ้าหวุดหวิด
 
เดี๋ยวจะเล่าถึงเรื่องเจ้านี่ตอนหลังนะครับ
 
 
 

 

ตอนนี้พวกผมก็อายุประมาณ 40 กว่าวัน

 

ตอนนี้ขนเริ่มฟู จากขาวดำเป็นแพนด้า สีเริ่มออกเป็นขาวเทาแล้วครับ

 

 

 

มุมแบบนี้เห็นใน MV ที่พี่ nana ดูเค้าชอบทำกัน

เลยเอามั่ง......ถึงไม่ขาวตี๋แต่ก็หล่อนะคร๊าบบ

 

 

 

แกงค์หนูขาวทั้งสามตอนนี้มีผู้อุปถัมป์มาพาไปบ้านใหม่ไปหมดแล้ว

เห็นรูปแล้วผมล่ะคิดถึงสามสาวนี่ชะมัด

 

ยิ้มหวานนนน.... (หนูหริ่ง)

 

หนูขาวอีกตัวชอบนั่งเหม่อ..ไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่

(ขี้อ้อนสุดๆชอบครางหงิงๆเรียกให้พวกผมมาเล่นด้วย)

 

หนูเล็ก เป็นตัวเเรกในครอกที่หูตั้งก่อนใคร

ผมว่ามันตลกออก

เดี๋ยวผมก็ต้องเป็นแบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย!!

 

 

 

 

 

 น้องโบว์ชอบแกล้งผม...

นิสัยแบบนี้ไม่ควรเอาอย่างนะคร๊าบเด็กๆ

 

.

.

เอารูปตอนเพิ่งเกิดของน้องโบว์มาให้ดู

 
 
โบว์กลางหลังเป็นที่มาของชื่อเค้าล่ะฮะ
 
แต่บางคนก็ดูว่าเหมือนบิกินี่แฮะ
 
เกือบต้องชื่อบิกินี่ซะแล้วดีนะที่คุณตาเค้าเห็นเป็นโบว์
 
 
 
 

 อีกตัวคือเจ้าหน้ามืด

(ที่ปีนอยู่ข้างๆผมน่ะแหละครับ)

ผมว่าเค้าต้องเป็นสาวทอมบอยแหงๆเลย

เป็นตัวเมียแท้ๆแต่แข็งแรงชะมัด

 

 

 

 

 

น้องสาวอีกตัวคือน้องไฝครับผม

(ผมว่าโตขึ้นเค้าต้องเห่าเก่งแหงเลย

เอ ก็ทีคนมีไฝที่ปากเค้ายังว่าพูดเก่งเลยนี่ฮะ)

 

 

 

และตัวสุดท้ายภูมิใจเสนอมากๆครับ

 เป็นน้องชายตัวเดียวของผม

เจ้าหวุดหวิด
 
(ทั้งแปดตัวมีตัวผู้แค่สองคือผมกับหวุดหวิดนี่แหละครับ)
 
เราเลยสนิทกันเป็นพิเศษ

 

 
 
เจ้านี่คลอดออกมาตัวสุดท้าย
 
แต่ไหงตัวใหญ่สุดก็ไม่รู้
 
หน้าตาเหมือนเซนต์เบอร์นาร์ดไม๊ฮับผมว่าเหมือนนา
 

.
.
.
.
.
ตอนเค้าคลอดออกมาทีแรก
 
เค้าทิ้งช่วงห่างไปหลายชั่วโมงมากๆ
 
จนคนที่บ้านเค้าคิดว่าแม่กระปุกคลอดหมดแล้ว
 
 
.
.
.
แล้วอยู่ๆเค้าก็ออกมา
 
มือเท้าเเข็งตัวเเข็งไม่ขยับเลย
 
 
 
 
คุณตาเลยเป่า ปากเป่าก้น แล้วเอาไปใกล้ๆนมแม่
 
เจ้านี่ถึงได้พยายามไปกินนมตามสันชาตญาน
 
เรียกได้ว่ารอดมาได้อย่างหวุดหวิด
 
เลยเป็นที่มาของชื่อนี่แหละฮะ
 
 

 
 
สตางค์ : นายฝันกลางวันอยู่รึเปล่าเนี่ย ดูทำหน้าเข้าสิ
 
หวุดหวิด : อะ ฮั๊งงงง
 
 

 
 
(หวุดหวิด : ฮ๊าวววว.....)
 
นอกจากตัวใหญ่เบิ้มแล้วยังขี้เซาอีกตะหาก...ไม่ไหวเลยนะนี่
 
 
 
 
.
.
.
 
 
 
เมื่อวันก่อนมีคนมารับหวุดหวิดไปบ้านใหม่ซะแล้ว
 
ไม่มีเค้าแล้วก็ใจหายเหมือนกันนะเนี่ย
 
ตอนนี้เหลือผมแค่ตัวเดียวอยู่กับแม่กระปุก
 
 
 
 
 ได้กินนมตัวเดียวมันก็สบายดีหรอกนะ
 
แต่ผมคิดถึงพี่ๆน้องๆชะมัดเลย
.
.
.
 
 
 
อยากเห็นหน้าผมเต็มๆกันแล้วใช่ม๊า....ผมรู้นะ

  .

.

มุมหล่อของผมครับ

.

.

 

  ฮ้าว... อยู่ตัวเดียวน่าเบื่อจังเลยน๊อ ไม่รู้จะเล่นกะใคร

 

.

.

.

 
มาเล่นกันไม๊คร๊าบบบ
.
.
.
.
.
 

 
 
 
 
เรื่องราวของผมและพี่ๆน้องๆก็หมดลงเท่านี้แหละครับ
 
ขอบคุณทุกท่านที่อ่านมาจนถึงตรงนี้
 
ต้องขอโทษด้วยนะครับที่รูปเยอะมากไปหน่อย
 
เดี๋ยวไว้ผมโตเป็นหนุ่มแล้วพี่ nana ตั้งท่าจะดองบล๊อกอีก
 
แล้วผมจะแอบมาอัพใหม่นะครับ
 
เอนทรีนี้อย่าบอกพี่ nana ล่ะ ว่าผมแอบมาซน
 
 
 
 
 
   
สตางค์ 
 
 
 
-------------------------------------------------------------------------------------------------