สวัสดีมิตรรักแฟนหมีโหดทุกท่านค่ะ
เอนทรีนี้ออกแนวมาเล่าสู่กันฟัง
เมื่อวันหยุดที่ผ่านมาได้มีโอกาสพาน้องใหม่คนล่าสุด
Suzuki Nagoya ปี 1968 size 3/4
พร้อมคันชัก Western. Germany ปี 1969
ที่ได้มาโดยบังเอิญ
ไปฝากฝังตัวกับช่างซ่อมไวโอลินมาค่ะ
ก่อนไปได้โทรนัดแนะ และเล่าถึงไวโอลินที่มีอยู่คร่าวๆ
คุณลุงเค้าก็เลยบอกว่าเจ้าซอตัวนี้น่าสนใจ
ถ้าว่างก็ลองเอาเข้ามาให้ดูหน่อยจะเซตอัพให้
อะฮั้นกับคุณ mukoman ก็ไม่รอช้าค่ะ
อยากไปขอวิชา+เห็นของดีๆ กันมานานแล้ว
แต่สิ่งที่น่าเขกกะโหลกที่สุดคือลืมเอากล้องไปค่ะ (เสียดายมากๆ)
เรานัดแนะกับคุณลุงแถวๆบ้านแกโดยลุงแกปั่นจักรยานมารับ(ไกลโขอยู่นะนั่น)
พอไปถึงก็เจอกับบ้านที่มีต้นไม้ร่มรื่นแยกเป็นหลังย่อยๆ
เเล้วคุณลุงก็เดินนำเราไปที่บ้านไม้หลังน่ารักที่มุมด้านนึง
ลุงแกบอกว่าหลังนี้แยกออกมาไว้เพื่อทำงานศิลปะและซ่อมไวโอลิน
พอเปิดประตูเข้าไปเท่านั้นแหละ
แม่เจ้าพระคุณรุณช่องเอ๊ยยย !!
มีไวโอลิน แขวนอยู่ละลานตา
ทั้งเป็นตัว เป็นชิ้น และเปิดแผ่นไม้รอซ่อม
มีทั้งเชลโล่ เเซก เครื่องเป่าอีกหลายอย่าง
แต่ที่สะกดสายตาอะฮั้นและคุณ mukoman ที่สุด
ก็คือคอลเลคชั่นที่อยู่ในตู้กระจกค่ะ
คุณลุงคงเห็นอาการพวกเราแล้วก็ได้แต่อมยิ้ม (แฮร่)
ไหนๆมาถึงบ้านช่างซ่อมไวโอลินทั้งทีก็เลยขอทำธุระก่อน
เราเอาเจ้าซูซูกิมาให้คุณลุงดู
คุณลุงสั่ง "ถอดสายออกให้หมด"
คุณmukoman ก็ไม่รอช้า ถอด สาย หย่อง รองคาง หางปลา
ตอนนี้ ไวโอลินของเราแปลกตาไป (แอบรู้สึกเหมือนว่ามันโป๊อยู่ ฮ่า)
คุณลุงพินิจดูสักครู่แล้วก็ให้ข้อมูลเราว่า
ซอตัวนี้มี่ร่องรอยการเล่นจากเจ้าของเก่าน้อยมาก
เป็นซอที่ดีแต่ อาจไม่ได้รับการเซตอัพที่เหมาะสม
จึงคายเสียงออกมาไม่เต็มที่
คนเล่นอาจจะรู้สึกว่าเล่นแล้วไม่เพราะจึงไม่ค่อยได้เล่น
แล้วคุณลุงก็สอนบทเรียนแรกคือการตั้งซาวด์โพส
เจ้าตัวนี้ซาวด์โพสสูงไปคือไม่พอดี คับไปจะให้เสียงที่อั้นๆ
ถ้าใครเคยอ่านเอนทรีก่อนจะรู้ว่าเสียงของไวโอลินมาจากไหน
ถ้าใครยังไม่เคยอ่านแนะนำให้ไปอ่านก่อนค่ะ จะได้ไม่งง
การตั้งซาวด์โพสในตำแหน่งที่เหมาะสมและการขัดให้ได้ความสูงที่พอดีนั้น
ต้องอาศัยประสบการณ์และความชำนาญสูงค่ะ
การตั้งซาวด์โพสคุณลุงสอนว่าให้เราฟังให้เยอะฝึกฟังไปเรื่อยๆ
ลองขยับตำแหน่งแล้วฟังเสียงที่เปลี่ยนไป
จะรู้ว่าตำแหน่งที่ให้เสียงที่ดีที่สุดอยู่ตรงไหนด้วยหูของเรานั่นเอง
ส่วนความสูงที่เหมาะสมคือการที่ความสูงของซาวด์โพส
พอดีกับระยะของไม้แผ่นหน้าและหลัง
สังเกตุความสูงที่พอดีได้ง่ายๆจากการขึงสายแล้วให้เสียงที่ดี
และเมื่อผ่อนสาย หรือปลดสายออก ซาวด์โพสจะล้มค่ะ
(คือตั้งอยู่ได้ด้วยแรงกดที่ไม้แผ่นหน้าส่งมาไม่แผ่นหลัง)
ความสูงและตำแหน่งของซาวด์โพสมีผลกับคุณภาพเสียงของไวโอลินเป็นอย่างมากเลยค่ะ
จบบทเรียนแรกไป คุณลุงคงเห็นอาการตื่นตาของอะฮั้นกะคุณ mukomanไม่หาย
เลยบอกว่าลองหยิบตัวที่อยู่ในตู้ออกมาดูสิ
คุณลุงเล่าที่มาที่ไปให้ฟังทีละตัวๆ
ไวโอลินแต่ละตัวอายุอานามร่วมร้อยปี เกินร้อยก็เยอะอยู่
ผ่านการทำขึ้นมาจากมือของ maker ยุโรป ข้ามน้ำข้ามทะเล
จนมาอยู่ในมือของนักสะสมแต่ละคนได้เนี่ย น่าทึ่งมากค่ะ
ที่ได้ความรู้อีกอย่างก็คือไวโอลินเก่า จริงๆแล้วมีน้ำหนักเบามากค่ะ
แทบเรียกได้ว่าเบาเหมือนกระดาษเลยทีเดียว
คุณลุงบอกว่าเป็นเพราะไม้แห้งและเซตตัวแล้วจึงเบา
และคายเสียงออกมาได้เต็มที่ ให้เสียงที่ดังกังวาลมากๆ
(ขึ้นกะเกรดว่าเป็นมาสเตอร์ โซโล่ คอนเสิร์ต
อย่างของที่เรามีอายุสี่สิบกว่าปีก็จริงแต่ไม้ยังสดอยู่)
เรียกได้ว่าเป็นบุญตา และบุญหู ที่ได้มีโอกาสดูสัมผัสและฟังกันเลยทีเดียวค่ะ
(โดยปกติตัวสะสมแบบนี้เจ้าของเค้าแทบจะไม่ให้คนอื่นจับเลยล่ะค่ะ)
กลับมาที่เจ้าซูซูกิกันต่อ
หลังจากเซตซาวด์โพส และหย่อง เปลี่ยนสายรัดหางปลาเรียบร้อย
คุณลุงก็ขึ้นสายลองสีดู ปรากฏยังไม่ถูกใจคุณลุง (แต่อะฮั้นว่าเสียงดีขึ้นกว่าเดิมจมหู)
คุณลุงถอดสายออกอีกครั้งคราวนี้บอกว่านัท ต่ำไป
แล้วคุณลุงก็ทำสิ่งที่อะฮั้นจะไม่มีวันลืม
คุณลุงหยิบตะไบอันเบ้อเริ่มออกมาแล้วขัดบนฟิงเกอร์บอร์ดทันที
คือขัดเนื้อไม้ออกไปเลยแล้วขัดตามด้วยกระดาษทรายละเอียดอีกที
ท่ามกลางความตกตะลึงของอะฮั้น
(แหม อยู่ๆก็เอาตะไบมาขัดไวโอลินเราไม่บอกไม่กล่าว ไม่ตกใจยังไงไหวละคร๊า)
คุณลุงส่องๆเล็งๆอักแป๊บก็เอาออยด์มาทา
อะฮั้นแอบอ่านดูที่ขวดเขียนว่า lemon oil
คุณลุงบอกว่าเอาไว้ทำความสะอาดไม้ได้ดีใช้เช็ดไวโอลินได้
หลังจากนั้นคุณลุงก็ขึ้นสายแล้วสีดูอีกครั้ง คราวนี้ยิ้มออกค่ะ
อะฮั้นกะคุณ mukoman ก็ยิ้มออกเหมือนกัน(หลังจากหายต๊กกะใจ)
เสียงของเจ้าซูซูกิ แตกต่างกับตอนขามาลิบลับเลยค่ะ
ให้เสียง กังวาลใส และคายเสียงออกมากังวาลกว่าเดิมมากๆ
เพิ่งรู้กับตัวนี่แหละค่ะว่าการเซตอัพมีผลขนาดนี้เลย
ไหนๆก็ไหนๆเลยเอาประสบการณ์ แบบนี้มาเล่าสู่กันฟังค่ะ
หวังว่าจะไม่เบื่อกันไปซะก่อนนะคะ
ตั้งใจไว้ว่าถ้ามีโอกาสไปอีกคราวหน้า ไม่พลาดเอากล้องไปแน่นอนค่ะ
เอนทรีนี้ยาวมากกว่าที่คิดไว้เยอะเลยก็ขอขอบคุณทุกท่านที่อ่านกันมาถึงตรงนี้นะคะ
พบกันใหม่เอนทรีหน้าค่า
nana
อ้อ..อย่างนี้นี่เอง..ลุงเทพจริงๆ
