สาเหตุที่หายหัวไปนานในช่วงนี้......
เขียนไว้ในอีกบล๊อกแต่อยากให้หลายๆคนได้อ่าน...
เหนื่อยจัง ...
บางทีการฝืนยิ้ม ทำเฮฮาก็เป็นอะไรที่หนักหนากว่าที่คิด
แต่ถ้าในเมื่อการเข้มแข็ง..เ้ป็นทางออกของปัญหามันก็ช่วยไม่ได้
2 พฤศจิกา...ลอยกระทงที่ผ่านมา..
แม่โทรมาบอกว่าป๊า admit เข้ารพ. มีเลือดออกในกระเพาะ
ก็ส่องกล้องรักษากันไป....
เห็นอยู่ในมือหมอแล้วเลยวางใจ กะว่าจะไปหาวันรุ่งขึ้น
วันต่อมาแม่โทรมาบอกว่าป๊าไม่มีความรู้สึกครึ่งซ้ายทั้งหมด...
แขนขาอ่อนแรงไปหมด ยืน/เดินไม่ได้
หมอมาตรวจ บอกว่าเป็นเส้นเลือดในสมองตีบ
เย็นนั้นเลยรีบรุดไปหา
พอเจอกันแล้วสงสารป๊ามาก...
คนที่เคยเคลื่อนไหวคล่องตัว....กลับมานอนป่วย
เห็นเค้าพยายามเอามืออีกข้างมาจับ มายกมา บีบ...
บอกเราใก้หยิกแรงๆ...
จะได้รู้สึกเจ็บ...
จะได้รู้ว่ามันยังรู้สึกอยู่......
ฟังแล้วน้ำตาจะไหล......
เป็นช่วงที่ทำใจลำบาก ทั้งคนป่วยและคนไม่ป่วยจริงๆ...
ช่วงนั้นเรานอนรพ.ทุกวัน
ขับรถไปกลับสมุทรปราการ-นครปฐมตลอด...
เหนื่อยมาก
ร่างกายมันย่ำแย่มากๆ
แต่คิดเอาว่าไม่ดีต่อกันตอนนี้จะไปดีต่อกันตอนไหน.....
แม่คงเหนื่อยยิ่งกว่า....
ป๊าไปกายภาพทุกวันอาการทรงๆทรุดๆ.....
อาทิตย์กว่า หมอจะให้ออกจากรพ.แล้ว เพราะเหลือแต่ยากินและกายภาพเอา
ฟื้นตัวช้าเร็วขึ้นกับคนป่วยเอง
ช่วงนี้ป๊าก็เริ่มชาที่หน้าซีกซ้ายแล้ว
ปากเบี้ยวขึ้น เคี้ยวอาหารไม่ละเอียด สำลัก...
แลยขอย้ายไปแอดมิดรพ.ในเครือ เพราะมีหมอเป็นเพื่อนป๊าอยู่ที่นั่น
คราวนี้ตามไปอยู่ต่อกลายเป็นสะพานควาย-นครปฐมแทน...
เจอรถติด + ไม่ได้นอนเล่นเอาหมดสภาพเลย...
มีวันนึงจะกลับมานอนหอเพราะร่างกายแย่แล้ว...
แม่โทรมาบอกว่าป๊าถามทั้งวัน....ลูกจะมาไม๊ ...ลูกจะมารึเปล่า
ป๊าที่เข้มเเข็งมาตลอด ป๊าชอบออกปากไล่เวลาไปเยี่ยม......
วันที่ต้องยอมรับว่าตัวเองเป็นอัมพาตครึ่งซีก......ป๊าร้องไห้อยู่กับแม่.....ถามถึงแต่ลูก..
มันเศร้าจัง....
.
.
.
หนูรักป๊านะ....
และจะทำทุกอย่างให้เต็มที่.....
ป๊าไม่ต้องห่วง.....หนูจะไปหาทุกวันอยู่แล้ว......
.
.
.
.
หมอที่นี่ได้ให้สแกน MRI สมอง.....ก็เจอว่าเส้นเลือดใหญ่ที่สมองเส้นนึงคด....
ประกอบกับที่เป็นเบาหวานมานาน.....ทำให้เส้นเลือดแข็ง....
ต้องรักษาคู่กับกายภาพตลอด
หมอบอกหายได้.......ขอให้ขยันกายภาพและกินยาครบถ้วน..
หลังจา่กนั้น 5 วันก็กลับบ้านได้....
ตอนนี้ป๊ากลับบ้านแล้ว (ที่สมุทรปราการ)
เราหาที่กายภาพใกล้บ้านให้ได้แล้ว
ดีจังเลย..
เราก็คงต้องไปกลับนครปฐม-สมุทรปราการตามเดิม
ช่วงนี้ก็น่าจะหายตัวไปซักพัก...
ไปทำหน้าที่ของ " ลูก "
ที่เขียนเอนทรีนี้แค่อยากจะบอกว่า...
อะไรๆมันก็ไม่แน่นอน.....
ทำทุกอย่างให้ดีที่สุดให้เหมือนเป็นวันสุดท้าย
บอกรักกันให้มากเท่าที่จะทำได้
แสดงออกถึงความรักต่อกันเถอะ
มองย้อนกลับไปที่ครอบครัวบ้าง
อย่ามัวแต่สนใจคนที่เรารักเพียงอย่างเดียว
เราได้หลงลืมคนที่รักเราไปรึเปล่า
nana
