เอนทรีนี้เสนอเคล็ดลับสำหรับมิตรรักแฟนหมีโหด
ที่รักการช๊อปปิ้ง และเสียงดนตรีในเวลาเดียวกัน
เน้นหนักไปทางสาวๆที่ชื่นชอบการต่อราคาสินค้า แฮร่
(มันเป็นอาการโรคจิตเล็กๆของสาวๆค่ะคุณผู้ชายขา แก้ไม่หายโปรดทำใจ)
จากดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งเครื่องดนตรีคือ " เวิ้งนาครเกษม "
เหมาะกับทุกเพศทุกวัย ร้านน่ารัก บริการดี พูดจาสุภาพ ราคาสมเหตุสมผลตามเกรด
ของมีคุณภาพ ใครที่ไม่ค่อยมีเวลา ชอบความสะดวก ความสบายใจแนะนำให้ไป เวิ้ง ค่ะ
ส่วนเป้าหมายหลักของอะฮั้นนั่นก็คือ " หลังกระทรวง " ค่ะ
เนื่องจากความ ฮาร์ดเซลล์ ที่เป็นที่ถูกอกถูกใจของอะฮั้นยิ่งนัก
จึงขอนำเสนอเคล็ดลับเล้กน้อยๆพอหอมปากหอมคอ
TIPS How to เตรียมตัวอย่างไรก่อนไปหลังกระทรวง
- ต้องมั่นใจว่าวันนั้นอารมณ์ดีไม่หงุดหงิด และมีเวลาเหลือเฟือในการสำรวจตลาด พึงระลึกไว้ว่าเราจะซื้อก็ต่อเมื่อถูกใจและราคาถูก เรามาทีนี่เพื่อวัดใจกะซือเจ๊ ฉะนั้นถ้าคิดว่าจะมาซื้อแบบสบายๆถือว่ามาผิดวัตถุประสงค์แนะนำให้ไป " เวิ้ง "แทนที่นั่นบริการดี พูดจาไพเราะเสนาะหูราคาสมเหตุสมผล แต่ที่เราต้องไปหลังกระทรวงนั่นเพราะเราต้องการของถูกใจใน ราคาถูก!!!
- พักผ่อนให้เพียงพอเพื่อจิตใจที่แน่วแน่
- ก่อนไปให้แต่งตัวกลางๆค่อนไปทางดี แม้อากาศร้อนเราอย่าไปสน
- เช็คราคาเครื่องดนตรีที่ต้องการในท้องตลาดให้แน่ใจก่อน
- เมื่อไปถึงให้เดินไปในทิศทางเดียว ไล่ถามรุ่นที่ต้องการ/ราคาไปเรื่อยๆ ขอดูชิ้นที่สนใจ จำไว้ว่าอย่าเพิ่งลังเลใจที่ร้านไหนในรอบแรก ถ้าเดินย้อนกลับมาอีกที นั่นคือการตกลงใจซื้อแล้ว (เมมข้อมูลให้ดีเดี๋ยวหลงราคาหลงร้านจดเอาไว้ก็ไม่ผิดกติกาค่ะ)
- ร้านที่นี่มี 3 ประเภทคือ ร้านหรู อย่าลังเลที่จะเข้าไปดูของดี ร้านแบบนี้เจ้าของร้านมักใจดีและสุภาพ กล้าขอลองก็กล้าให้ลอง ต้องดูสถานการณ์ตามความเหมาะสม อย่างอะฮั้นงบหลักพันไปลองแค่ตัวหลักหมื่น ตัวหลักแสนขอมองห่างๆอย่างห่วงๆในระยะใกล้ก็พอใจ ต้องเข้าไปแบบพี่มั่นนิดนึงมีข้อมูลรุ่นมานิดๆจะดูดีน่าเชื่อถือ
- อีกประเภทคือร้านขายส่ง ร้านแบบนี้มีเยอะที่นี่ ของจะเป็นเกรดกลางค่อนไปทางล่างมีการซื้อขายกับอาจารย์โรงเรียนดนตรีต่างๆซึ่งมักถูกอ้างชื่อเสมอ เจ้าของร้านมักพูดรัวๆเร็วๆ อาจมีทะเลาะกันในครอบครัวโชว์บ้าง อย่าหวั่นไหวให้แน่วแน่ และหน้ามึนไว้ขอดูของได้
- ประเภทสุดท้ายคือร้านไม่เฉพาะทาง สังเกตุได้ว่าจะมีของน้อยๆอาจจะมีเครื่องดนตรีแค่ไม่กี่ชิ้น แต่อาจมีทีเด็ดอยู่ เช่นของค้างสต๊อค ที่ร้านอื่นไม่มี งานเก่าราคาเบาๆ หรือมีการโละสินค้า หรืออาจไม่มีอะไรน่าสนใจเลยก็ได้
- เคล็ดลับสำคัญที่สุดของการไปหลังกระทรวงคือต้อง "เก็บอาการ" ห้ามแสดงอาการอยากได้เป็นอันขาดไม่งั้นคุณจะกลายเป็นเป็นหมู ถือคติว่า หญิงไทยใจต้องนิ่ง หลังจากเก็บอาการแล้วไปลุยกันเลยค่ะ
- คำถามปราบอรหันต์ข้อแรกคือ มีเงินเท่าไหร่ อย่าหวั่นไหวไม่งั้นอาจโดนยัดเยียดของไม่ดีที่อัพราคาเท่าทีตังค์เรามีก็เป็นได้ วิธีแก้คือให้ทำหน้านิ่งๆยิ้มมุมปากเล็กน้อย ตอบว่าก็มี แต่ขอดูของก่อน
- ขณะเราพินิจ เจ้าของร้านอาจเชียร์บางรุ่นอย่างออกหน้าออกตา แทบจะเอาหยิบมายัดใส่มือให้ดูอย่าไปสนถ้าไม่ได้สนใจจริง ให้แน่วแน่ขอดูตัวที่สนใจแล้วถามราคา ทดไว้ในใจอย่าต่อราคา ให้เตรียมชิ่ง แล้วเดินออกทันที อยากได้ก็ให้ ฮึบไว้ นาทีนั้นเอง เรตติ้งราคาอาจลดลงได้อีก แต่่ถ้าพอใจกัับของก็ต่อราคาแล้วจบการขายได้เลยค่ะ
- ร้านถัดไปเราอาจเห็นรุ่นที่หมายตาไว้ราคาแรกอาจสูงกว่าที่อีกร้าน ให้หน้านิ่งบอกไปเลยสมมติ ตะกี๊ร้านข้างเจ๊บอก 2300 เจ๊อาจออกตัว มีการบลั๊ฟกันเล็กน้อย ราคาที่ลดได้จะออกมาจากปากเจ๊ทันทีเต็มที่ 2500 อะไรทำนองนั้น
- มาถึงขั้นนี้ตัดสินใจเดินกลับไปซื้อได้แล้วล่ะค่ะขึ้นกับว่าสนร้านไหน
- อาจเกิดเหตุอาเจ๊ซี๊ซั๊วต่า...เช่นเรากลับไปที่ร้านเดิมที่ทิ้งทวนว่า 2300 แล้วเค้าอาจบอก ไม่ได้ ต้อง 2500 อันนี้ก็ต้องตัดสินใจค่ะ
- เคล็ดลับสุดท้ายคือทิ้งทุกอย่างไว้ที่ร้านค่ะ ไม่ได้ทิ้งของทิ้งเงินทิ้งทองเด้อ แต่หมายถึงทิ้งความรู้สึกทิ้งอารมณ์และคำพูดค่ะ ออกมาจากร้านแล้วให้ลืมมันไปเลย อย่าไปเก็บมาใส่ใจค่ะพอใจก็ซื้อ ไม่พอใจก็ไม่ต้อง เชื่อเถอะค่ะว่าคราวหน้ามาใหม่ จะเกิดเหตุการณ์เหมือนรีสตาร์ทใหม่เลยค่ะ เจ๊จะพูดจาเหมือนเดิม
- แต่บางครั้งเราอาจไม่จำเป็นต้องได้ของที่ถูกที่สุดเสมอไปค่ะ อย่างบางที่เราจ่ายเพิ่มอีกหน่อยแต่มีข้อแม้ว่าขอเลือกของในรุ่นเดียวกันอย่างไวโอลินนี่จำเป็นค่ะเพราะล๊อตเดียวกันแต่ละตัวไม่จะไม่เหมือนกันเลย ยังไงก็ตามเครื่องดนตรีมากมายที่ร้าน ก็จะมาเป็นชิ้นเดียวของเราอยู่ดีเราก็ย่อมอยากได้ตัวที่ดีที่สุด
- นอกจากนี้ยังมีมุขไม่เอาถูกที่สุดแต่ของของแถมอีกค่ะ แหะ อย่างไวโอลินนี่ อาจขอรองบ่า รองคาง หย่อง หรือซื้อคู่แล้วขอลดราคา ตามแต่เทคนิค และเลเวลค่ะ
- ทั้งนี้ทั้งนั้นราคาขึ้นกับความพอใจของเราเป็นสำคัญค่ะถ้าคิดว่าราคาซื้อได้สบายกระเป๋าและสบายใจ ไม่จำเป็นต้องงัดกลยุทธุ์มาใช้ให้ปวดตับก็จบการซื้อขายได้ทันที แฮปปี้ทั้ง 2 ฝ่ายค่ะ
**ข้อความด้านบนเป็นการเขียนขึ้นเพื่อแนะนำพี่ๆน้องๆ จากประสบการณ์ของ nana และคุณ mukoman ที่ได้แวะเวียนเข้าออกย่านนั้นซื้อเครื่องดนตรีมาไม่ต่ำกว่าสิบครั้งทั้งของตัวเอง และเพื่อน ไม่ได้เขียนขึ้นเด้วยเจตนาเพื่อโจมตีผู้ใดนะจ๊ะ**
ปอลอ. แล้วเอนทรีหน้าจะมาเฉลยค่ะว่า nana และคุณ mukoman ได้อะไรมาบ้าง
